ஒரு கூழாங்கல்லின் காதல்

அவள் அமைதியாய் ஆர்ப்பரித்துப்

பரவிய வழித் தடத்தின் ஓரம்

ஓர் தனிமைக் கூட்டத்தில் நான்….

நளினமான ஓட்டத்தின் நெளிவுகளில்

அவளின் ஓரணுவேனும் என் சரீரத்தோடு

பகிர ஏக்கத்துடன் எச்சில் விழுங்கி

வழுக்குகிறேன் அவள் லாவகத்தையும் ரசித்தபடி….

நதியவள் நீச்சலின் நடுவே நகரும்

தோணியின் துருவக்காதலின் ஓர் கனவு

கரை சேர்கையில் கரைந்ததே….!!!

கலப்படத்தில் களவுபோன….

எங்கள் காதலைப் போல….

பொக்லைனில் கருவருந்த….

அவள் கற்பைப் போல…

விண்ணுக்கனுப்பிய விண்ணப்பமெல்லாம்

விருத்திக்கான வித்தின்றி வீழ்ந்ததும்,

தளர்ந்தோடிப் பின்வாங்கியவள் முன்னே

நான் பிணம் போல் பிதற்றிக்கொண்டே….

அவள் தழுவலின்றி நிர்வாணத்தைத்

தகித்தும் தவித்தும் கொண்டே….

ஐப்பசியின் அக்னி நட்சத்திரத்தில்….

உள்ளிழுத்த அவள் ஈரத்தைக்

காத்துக்கொண்டே காத்திருக்கிறேன் கரையில்….

இப்படிக்குக்,

காதலுடன் கூழாங்கல்….

கற்சிலம்பதிகாரம்

img_20150228_063355அடுக்கடுக்காய் தன் உடலை உள்ளிழுத்துக்கொண்டே செல்லும் ஓர் மலைப்பிரதேசம்….. ஒய்யாரமாய் சாய்ந்து நின்ற இளம்பெண்ணின் சிற்றிடையாய் அம்மலை உச்சி…. மெல்லிடையின் கரடு முரடான பாறைச் சருமத்தின் நடுவே எழும்பி நின்ற திலகமாய் ஹெத்தை அம்மனின் கிரீட கோபுரம்…. ஆலய வாசலே அடைக்கலமென அரங்கேறிக் கொண்டிருக்கிறது அந்நிகழ்வு….
அமிலமும் நஞ்சும் இயற்பியலும் வேதியியலுமாய் கலந்துவிட்ட குளத்தின் அதிகமற்ற ஆழத்திலிருந்து எட்டிப் பார்த்தே துர்நாற்றம் கலக்கிறது ஓர் பழமைவாத மீன் கூட்டம்… வயோதிகம் கடந்து, நிமிர்ந்தும் தளர்ந்தும் நீள்கின்ற கிளைகளினூடே அலகுகள் ஒருக்களித்து இமை கொட்டாமல் காத்திருக்கிறது “பறவை”யாளர்கள் கூட்டம் ஒன்று….
சபை வட்டத்தின் நட்டத்தில் ஒரு பறவை… அவ்வட்டத்திற்குள் கலையின் விடை தேடி வட்டமடிக்கும் ஓர் பறவை… புள்ளினக் கூட்டமெல்லாம் மரத்தோடு ஒட்டி நின்று கலை வினாத்தாளில் சுழன்றடிக்க…. பொதுமைக்குள் தனித்து, நீள் அடர் கூந்தல் சுமந்து திரிகிறது இரு சிறகு…. சிறகுகளுக்கிடையில் கனத்துக் கொண்டிருக்கும் கூந்தலின் நீலமெல்லாம் “அவள்” அன்பின் பரப்பு… அடர்த்தியெல்லாம் “அவள்” காதலின் ஆழம்… பட்சிகளின் சுற்றளவுக்குள் மீட்சியைத் தேடி போராடுகிறது இரு உயிர்…
கூந்தலுடைய “அவர்”….. கந்தலிடையே “அவள்”….
முப்பரிமாணப் போராட்டத்தின் முடிவில், காற்றில் அலைபாய்கிறது கூந்தல்…. வெறிச்சோடியது சுற்று நிலம்…. நிலத்தில் சிலையென மண்டியிட்டது “அவள்” சிரம்….
“அவள்” உணரக் காத்திருக்கும் “அவர்” அருகாமை, பிற கலைஞர்களுடன் தொலைவை நோக்கி அந்த ஹட்டிக்குள் பயணித்துக் கொண்டிருப்பதை “அவள்” அறிய விரும்பவில்லை….
சீமையே கூடி நின்ற ஹட்டிகளில் சுய நினைவிழந்த கொண்டாட்டங்கள்…. இசையும் நடனமும் மரக்குடுவைகள் வீற்றிருந்த நெருப்பைப் போல் நளினமாய் நெளிய, அடுத்த அரை நூற்றாண்டின் மனிதத்தை வேரறுக்க ஒரு மூலிகை மது சீறிக் கொண்டிருந்தது…. மதுவின் மூலப்பொருளாய் சாதிய வீரியம்….
சிறகு முளைத்த அந்நீர் நாடோடிகள், கலைக் காற்றின் மடியில் தலை சாய்க்க, “அவர்” மட்டும் மதுவின் நெடியிலும் அன்பின் அடியிலும் திசை மாறிக்கொண்டே தனித்திருக்கையில், தச தசாப்தம் கடந்த மதுக்குடுவையின் ஈரப்பதம் காற்றில் கலந்து வந்து கட்டி இழுக்க, இனவெறியின் போதைக்கு பலியானார் “அவர்”….
“அவர்” அருந்திய மதுவின் சாபத்தில், அலைபாய்ந்த அன்பின் கூந்தல் கற்களாகி, புவியீர்ப்பு விசையிடம் தோற்று “அவள்” தாழ்ந்த சிரம் மேல் கொட்டிச் சிதறியது…. அம்மதுவின் அமிலம் அவள் இதயக்கூட்டையும் கரைத்து நொறுக்கியது….
விழித்தெழுந்த “அவள்” குருதி சொட்ட சொட்ட, அன்பின் கற்களை அள்ளி அள்ளி, ஹெத்தை அம்மன் சன்னதியில் சாபவிமோட்சனம் வேண்டி சமர்ப்பிக்கிறாள்…. ஓட்டத்தில் குலுங்கும் கற்களின் சலங்கை ஒலியும், இதயத்துகள்களின் சிதில ஒலியும் ஒன்றிணைந்ததில், “எது ஒலி அதிகம்…???” எனும் குழப்பம் இறுதியில் மேலோங்கியது….
ஓடிய கால்கள் சக்கரங்களாக, உடலின் பாகங்கள் தேர் வடிவாக. இதயக்கூட்டின் மனம் மட்டும் இரு கூறாய்ப் பிளந்து, அவலட்சணத் தேவதை உருவெடுத்து நிற்கிறது…
கலைத் தேவதை கலைஞனைச் செலுத்தும் தேரோட்டியாய்…. காதல் தேவதை இடைமறிக்கும் தடைக்கல்லாய்….
கலையை நோக்கி வாதிடும் கலைஞனின் ஆவலை, காதல் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளக் கெஞ்சி மன்றாடி மறிக்கிறாள்….
இருதலைக்கொள்ளி தேர் நகர நகர, காதலின் இழுப்புகள் சுகமான வலியில் வழி காட்டுகின்றன….
கிளை கிளையாய் கிழிந்த பாதைகளின் புள்ளியில் தடுக்கி நிற்கிறது அவ்வாகனம்…. ஒவ்வொரு கலைஞனுக்கும் நிறைவாய் பயணம் தொடர ஒரு பாதை… தேர் விட்டிறங்கிய கலைஞனுக்கோ தேர்ச் சக்கரங்களின் திசையில் ஒரு ஆவல்… சக்கரங்கள் மீண்டும் பாதங்களாக… உடல் முழுதாய் மீண்டெழ… மனதைத் தேடுகிறது மதி….
பின்தொடர்ந்த காதல் தேவதை விட்டு விலக, கலைத் தேவதை ஸ்தம்பித்து நிற்க, உடைந்துவிட்ட இதயத்தின் உடைசல் வழி இரண்டும் வீணாய் வழிந்தோட, வழி தேட முயற்சிக்கிறாள் “அவள்”….
கலையின் வழியே ஒரு பரந்த நிலம்… காதலின் வழியே சிறு “துவாரம்”…. ஆயினும், அத்துவாரம் வழியே சிறு ஒளியின் துளி ஜீவன்…
“அவள்”, ஒளியின் வழி “அவரை” நோக்கி முட்டிக்கொண்டு பயணித்து, கற்களின் சாபம் நீக்கி அகல் விளக்காய் தூண்டி உயிர்ப்பிக்கலாம்…. அல்லது…. காதல் மனதை அவ்விடமே விட்டு எதிர்த் திசையில் கலைப் பயணத்தில் கால் பதித்து துவாரத்திற்குப் பின் இனக் கூத்தாடும் ஒரு சமூகத்தோடு, தன் கற்குவியலின் சாபத்தையும் சேர்த்து, ஒளியின் ஜீவனை தீப்பந்தமாய் வளர்த்து எரித்தும் விடலாம்…
இருவழிப் பாதையின் நடுக்கோட்டு வறட்சியில், கண்ணீரின் ஈரம் தோய்ந்த கந்தலால் துடைக்கிறாள் “அவள்”…. வறட்சியின் ஈரம் காய்வதற்குள் வந்திறங்குகிறது ஒரு பெருமழை…. அம்மழை அணைக்கப் போவது அகல் விளக்கையா…??? தீப்பந்தத்தின் அக்னியையா….???

The unknown wellknown

On any background, even the simplest black and white or any shade of dullness, patching up a bright hue on it, kicks the excitement engine of human mind…. And what kind of a brightness is that…..???

A pure white shade…. Embosed with a upper round and lower horizontal magnetic scarlet and the whole structure topped and bottomed with a colorful confusion….

What might that be….???

Of course, it is my blog name…. :D…. Joker :-D……

The above description is all we know about a joker… A joker is a funny “thing” that laughs and makes us laugh… A clown or joker is the stress reliever for adults and a sitter for babies…. A joker is just incredibly funny, colorful, playful, joyous, energetic and even stupid…. This is all we know about a joker…. But that doesn’t mean “A Joker” is well known….

And hence, this is an article of the unknown about the well known….

dscn1059

A joker is just not funny…. He/She has a serious responsibility to fulfill at the present background….

A joker may be colorful… But his/her life lacks one color, “Green”, the color of money….

The rags that wear those colors are not their “costume”….. But their “Clothing”….

A joker appears to be playful…. But they might have probably missed all the games of their childhood….

A joker of course, has to be joyous in front of your eyes…. But deep inside their heart, there lies a stock of sorrows you are not even introduced to….

A joker is active and energetic during performance…. But they and their families have actually missed their breakfast and not sure about the sufficiency of money for lunch…..

A joker is ultimately STUPID…. But he/she is the only person who can criticize all the brilliance in this world without even us knowing that it is a criticism….

The brilliance of a political leader has looted the people…. We can state it… But only they can “Prove” it…

The brilliance of a businessman would have sucked the labor…. We can guess it… But only they can “Show” it…

The brilliance of some anonymous ancestor has created some stupidest stereotypes and chauvinistic traditions…. We can follow it… But only they can “Make you Unfollow it”….

Anyways…. They can prove and show it… But they are not allowed to “Influence” it…

They can “Make you unfollow it”…. But they are not accepted to follow the unfollowing… And so they do not unfollow either…

 

I AM WHAT I AM…

It’s been 3 weeks since I created this blog and published upto 5 posts in it…. Now I’m into this new post which I should have actually made the first one… :P. My self introduction….. Anyways…. Better late than never…

Creating a blog as an assignment may be just a task to do…. But continuing with it is definitely a PASSION to build…. So, this is what is the short history of my blog creation and updation, before going into a long ‘her’story of me….

Being born as a female might not and CANNOT be my choice… That is purely the game of chromosomes played by God with my parents as proxys… And I can’t afford to change it too… It’s something beyond a modification…. But choosing the factors of my life is definitely my choice… MY LIFE MY CHOICES….Not just a ‘choice’ but ‘choices’… Apart from the eye wash that take place for a female at her home like, the affection, pampering, care, protection offered by the family…. I am bound to figure out the “eye” that has been washed…. :P.Behind every care and protection there is a reasoning, condition and complication that the society has framed up for THIS particular sex….

Usual stereotypic statements like,

  • “Nalla kudumbaththu ponnunga na 6 maniku mela thaniya veliya poga koodathu…” (Girls from a dignified family should not go alone outdoors after 6 pm).
  • “Pombala pulla… Adakka odukkama iru….” (Being a girl child… Stay calm and composed)
  • “Ponna porantha veettu velai ellam seiyanum… Samachchu podanum… Pathiram kazhuvanum… Thuni thovaikanum… Ithellam namma thaan seiya vendiya velai…”(If you’re born as a girl, you have to take care of all household chores like cooking, washing the utensils and clothes… These are all the duties prescribed only for a girl)
  • More bullets……

As is the introduction of this post…. I could not choose my sex… It’s chosen by the biology and it has irreversibly happened… But I always have the right to choose other factors like my preference of work, my attitude, my costume, my place of settlement, my interests, my partner…. Even the choice of “if” or “not” to have a partner…. Just because I am born a girl, doesn’t mean that the blackish sky is restricted for my solitude… Just because I am a girl, doesn’t mean that I have a natural interest in doing all household chores….. Just because I will grow to be a woman doesn’t mean that my calmness should predominate my character and attitude…. I may be a person who loves to travel alone in the midnight and still be a female… I may be a person who enthusiastically expresses my feelings in a considerably huge crowd and still be a girl… I may be a person who is workaholic in an office and a sleepy head at home and still be a woman…. My choice of life hasn’t determined my sex and so does it not change it too….

I am not insisting to “LET ME BE WHAT I AM….” I am TELLING “I AM WHAT I AM….”

Sonnenuntergang

Nothing gives me greater peace than MINDING MY OWN BUSINESS…. And I am in greater peace….. 🙂

What actually is your IDENTITY….???

The scorching issue of Swathi murder has been reburnt with the murder or suicide, whatever, with the death of the accused Ramkumar…. People seem to concentrate more on Ramkumar’s death than on the actual issue of Swathi…. Any event becomes an issue only when it contributes to Media’s TRP rate…. And Swathi gave such a special concern…. After its boredom, has now come Ramkumar who contributed his life back to the TRPs…. The media had a chance to make common people of Swathi’s family popular just by concentrating on them… But, now in Ramkumar’s issue, common people have lost their chance to be popular just because all the celebrity faces,  like Thirumavalavan, Vaiko, Kalaignar and other political tools have come into the grounds for justice just because Ramkumar belongs to the “so-called” low caste… None of these faces appeared during Swathi’s murder issue for her justice and just because she was a “so-called” higher caste girl….

 

Stupidity in Swathi’s case

All cultural protectors of India had boomed up from no where and that was absolutely not for justice but for “advice” on women’s safety… They were at the peak of their energy and enthusiasm in advising women to,

  • Avoid unknown friendships
  • Stay indoors
  • Always be cautious
  • Inform your parents about any external disturbances

Bla bla bla….

Why aren’t these lectures given to a male who actually commits crime… In India, has it become hereditary to fix a girl’s character or to take the rights on her body and life in accordance with her dress, her outing times, the places she visits and the gender of the ones who accompany her….??? Swathi’s sister was more stupid to brand Swathi’s character with her devotion to God…. Just because Swathi reads Vishnu Sahasranam everyday on the way to office and visits Sri Vishnu Temple on her return, doesn’t mean that girls who don’t do that are whores and they deserve to be killed… Being pious is not a sign of good character… At the same time, the intention is not to say that Swathi has a negative character…. If taken in this context, the fraudulent males are all dependent on their pious beliefs and God’s power in helping them in their fraudulence with an agreement of share of profit to the Almighty….

People argued on the fact that if Swathi had told her parents about Ramkumar they would have prevented the murder… Of course, they would have…. But How….????

They would have not only prevented the killing of Swathi… They would have also prevented the living of Swathi…. Swathi will have been forcefully resigned from her job… She would have been locked inside the house with emotional padlock….. And Ramkumar or whoever the person who was after her might be…. Would have found another girl to follow and pester and murder…. Ultimately, the loss belongs to Swathi….

 

Politics in Ramkumar’s case

The extra additional attention towards justice for Ramkumar has come out of caste revolution… Just to show that the lower caste has also got power and it can also stand against the higher caste for justice, people who blindly believe it are into this politics…. When Swathi’s parents cried over her body, none of these personalities showed up beyond social media… When it comes to Ramkumar’s death…. Before even proving or disproving the accusation on him, a lawyer comes to his aid… All caste suffered, progressive minded politicians come to protest for justice…. Many more…. When Ramkumar’s father shouts “En pullaiya konnutanga…” (They’ve killed my son), in my other ear, I listen to Swathi’s father who would still be shouting the same even after months of her death…. Just like the higher caste once targeted the lower caste, now these people reversing the strategy in revenge and curbing the actual justice that could have been given to a girl and also instigating hatred divisions on a particular community which need not necessarily be responsible for…. Another extreme is never a solution for any one extreme….

 

The Identity fantasy

What else would be the main reason for this mis-fit revenge of extremes, other than “IDENTITIY”….??? Maya Eswaran was praised globally for expressing her “longingness” on her mother  tongue, through which she actually meant the “belongingness”  on “Tamizhian” identity…. Wanting to have her mother tongue in her blood and heart is appreciable but craving for the “Identity” is likely to become atrocious someday, because the so-called “Identity” is the prior thing that has created all cracks of division…..

“A foreigner drew a magic line on the map and that became a river of blood on earth” was the commentary on India- Pakistan division by Rohinton Mistry in his book “A Fine Balance”…. This river of blood was actually fed by the “identity intolerance” towards a different sector. Keith Scott, a Black-American was shot allegedly on Tuesday on suspicion of carrying a Gun in his hand but which his family claims to be a “Book”…. The White Americans responsible for the semi-valid defence and also for the present curfew in the Charlotte city of the United States are reluctant to release the original video of the event in fear of abusing their identity and also in the eagerness of abusing the other’s…. The common conclusion or introduction always given to justify an “Identity” is the PROTECTION  that would be offered by the same…  But as far as I know, the purpose is not even partially satisfied rather it has been an open latch to perform abuses….. Even if the PROTECTION has been some kind of reality evidence, then please….

LET US BREAK ALL THE DIVIDING IDENTITIES AND LET US PROTECT ALL….

Which does not gives the chance to anyone to hurt anyone….

LET US BE OF ONE IDENTITY AND PROTECT EACH OTHER OF THE SAME…… IDENTITY…..

 

img-20160920-wa0024

P.S. : Until now, I am clear that THIS was responsible for suppressing and stamping down people in the name of caste for centuries…. But I really don’t understand How THIS was responsible for Ramkumar’s death… Just because may be Swathi was a Brahmin….???

“என்” தாரிணி….

“என்” என்னும் ஈரெழுத்து வெறும் முதலாம் மனிதருக்கான தமிழ் இலக்கணம் மட்டுமல்ல….. உடைமைக்கும் உரிமைக்குமான ரகசிய கடவுச்சொல் அது….. “என்” என்னும் சொல், சுயநலத்தின் சாட்சியாய் வெறுக்கப்பட்ட போதிலும், நெருக்கத்தின் ஆதாரமாய் தவிர்க்க முடியாமல் குற்றப்பிண்ணணியிலிருந்து தப்பி விடுகிறது…..

“என்” என்பது இல்லாமல் உணர்வுகள் பிறப்பதில்லை… உணர்வுகள் பிறக்காமல் உறவுகள் வளர்வதில்லை…. உறவுகளின் வளர்ச்சியிலான உரிமைகளும் உருவாவதில்லை…. உரிமைகளை உதிர்த்துவிட்டு எந்த நெருக்கமும் நெருங்குவதில்லை….

உணர்வின் வாயிலாய், உறவுக்குள் உருகி, உரிமைகள் தோன்றி, நெருக்கத்தின் நீங்காமையில் நிறைந்திருக்கிறது என் தாரிணியின் அக நக நட்பு…..

கோதுமை நிற Bun-க்குள் வெண் மைதாவின் தெளிவைப் போல், இவள் ஊனின் நிறத்துக்குள் முழு வெள்ளை மனதின் தூய்மை….. உப்பி இருந்தாலும் உடைந்து போகாத மென்மையின் மேன்மை அவள்…அன்பை மட்டுமே தன்னுள் நிரப்பி நிரப்பி அலை அலையாய் என் வலியை வருடித் தீர்க்கிறாள்…

அறிவார்ந்த நிமிடங்களை நோக்கி சங்கமம் அறையில் சங்கமித்தோம்…. எங்கள் முதல் சந்திப்பு…. அவளின் மறைவின்மையோடு, நான் உடன் உணர்ந்த சிறுபிள்ளைத்தனத்தின் பரிகாசமே அவள் மீதான என் முதல் உளத்தோன்றல்…. பரிகாசங்களை உணராமலே என் அறியாமைக்குப் பாடம் புகட்டியது அவள் தோன்றல் உளம்…. பரிகாசத்தைப் பரிகசித்த பரிணாம வளர்ச்சியில், கொள்கையுடனான பிடிப்பு, பாசத்தையும் சேர்த்துப் பரிமாறியது…. எங்கள் உறவில் முந்திக்கொண்டு உரிமை எடுத்தவள் அவளே…. அவளால் பல உணர்வுகளைப் பெற்றவள் நான்… அவள் இருப்பிலே இயற்கையின் வாசம் வீசும்… மனவாசத்தின் திலகமான அவளைக், கடந்து செல்லும் செயற்கைத் திரவியங்களின் நெடி நெருடிவிடும்…. “உங்களுக்கு-னு ஒரு வாசம் இருக்கு-ல…..???” எனக் கேட்டு “மண”வாசத்தைத் தேட வைப்பவள் அவள்…. என் உதட்டுச் சாயங்களை எல்லாம் உரித்துவிட்டு என் இதழ்களை உயிர்பெறச் செய்தவள்….

உணவளிக்கும் கரங்களைப் பற்றி “நீங்க சாப்பிட்டீங்களா…??” என உபசரிக்கும் அந்நொடியே அவர்தம் பசிப்பிணி போக்கும் அன்னபூரணியாய் வீற்றிருக்கிறாள் என் கண் முன் பல வேளைகளில்…. குழந்தைமையின் குதூகலத்தோடு பானி பூரி, Rosemilk, தர்பூசணி, கரும்புச் சாறு என ரசித்துத் திளைக்கும் அவளுக்கு Coffee,சப்பாத்தி, மெல்லிய வெப்பத்தில் மெதுவாய் உருகும் வெண்ணை தீட்டிய Bread Toast,கால் பங்கு புளிப்பும் கால் பங்கு காரமும் மீதிப் பங்கின் விவரிக்கவியலா சுவையும் கலந்த, விடுதி புலி சாதம் என ரசிக்க வைத்து, என் கரம் நீட்டாமல் அவளுக்கு ஊட்டிய பொழுது, மெது மெதுவென்று ஓர் சிசுவை ஈன்றெடுத்து நடை பழக்கிய ஆரவாரமாய் என்னுள் அவள் அக மகிழ்ந்தாள்…… அவினாசி சாலையின் “City Restaurant” எங்கள் பிரியமான உணவுக்கூடமாய் மாறியது, Butter Naan-Panner Butter Masala மீதான என் நாவின் மயக்கத்தினால் மட்டுமல்ல…. எங்கள் இருவருக்கும் நிறைவளித்த குறைந்த விலையினாலும்…. 9௦ நாட்கள் அதன் ருசி இழந்து மங்கி விட்டிருந்த என்னை, மீண்டும் அதே மயக்கத்தைக் கொண்டு மகிழ்வித்த கட்டியங்காரி அவள், இராஜாஜி பூங்காவில் அன்று என் அன்னை உருவெடுத்து வீற்றிருந்தாள்… என் வறட்சிக்கான ஈரமாய் இவ்வுணவை விட வேறு எதையும் பாய்ச்சி விட முடியாதென உணர்ந்த அவளை என் “தோழி” என்ற ஒற்றை உறவில் அடைக்க மறுக்கிறேன்…. அதனை விட சிறந்த உறவை தேடிக்கொண்டே….

தோழமையின் தோள்களைப் பிடித்துக் கடந்த 3 ஆண்டுகளும்…. பிழைத்துக்கொண்டு மட்டும் இருக்கிற இந்த 3 மாதங்களும் எத்தனை நீண்ட துருவமாய் எட்டாமல் திரிந்துவிட்டது…..!!!

அவளுடன் மீண்டும் வாழ்ந்த அந்த சில மணி நேரங்களில், மீண்டு வந்தது என்னில் மரத்துவிட்ட அவள் தூய்மையின் ஸ்பரிசம் மட்டுமல்ல…. நான் தொலைத்துவிட்ட என் தைரியமும் தான்…. Ice cream-ஐ சுவைக்க வைத்துவிட்டு அணுத்துகளின் வீரிய வெம்மையை வீச வந்தால் “நான் கூட இருக்கும்போது upset ஆகக்கூடாது” என்ற எச்சரிக்கையுடன்…. எதிர்பார்ப்புகளுக்கு எதிராய், வீழ்ந்து விடாமல் விடை தந்தேன் “நீ கூட இருக்க-ல தாரிணி…. தாங்கிக்குவேன்…. சொல்லு” என்று…. “நீ கூட இருக்க-ல” என்ற சொற்றொடர் நம்பிக்கையின் மறுக்கமுடியாதொரு சுவடு…. அவளோ என் சுவடு பதிந்த மறக்கமுடியாதொரு சிகரம்….. ஆம்… அவள் உடன் இருந்தாள்….. அன்று நான் உயிரிழந்தும் அவளோடு வாழ்ந்து கொண்டு தான் இருந்தேன்…. அவள் அன்பின் காற்றுப்புகா அணைப்பில் என் உயிர் மூச்சுக் கலந்த எங்கள் நட்பின் சுவாசத்தில்….. அவள் அணிவித்த பச்சை வளைகளின் சத்தத்தில் அவள் அன்பின் மௌனத்தை கேட்டுக்கொண்டே சிறை இருக்கிறேன்….. அவள் “என்” தாரிணி……

மதிப்பிற்குரிய “அம்மா” “அப்பா”….

காமத்தின் வேட்கையில்

நாக்கில் நீரொழுக

அலையும் அவலனை

அழகின் ஆகாரத்தோடு

இணைப்பவனுக்கு….

அன்று முதல் இன்று வரை

அவமதிப்பாய் பல அழைப்புக்குறிகள்…..

அன்பின் ஆகிருதியால்

அகத்தில் பிணைந்து

கரைந்த மனங்களைக்

கிழித்தெறிபவர்களுக்கோ

இன்றும் மதிப்பிர்க்குரியதோர் அழைப்பொலி

“அம்மா”, “அப்பா” என……